VTI Roeselare

25 jaar dienst 2011-2012



Mensen trekken sporen in de tijd!  Niet vooraf bepaald of ingeschaald, maar wel zonder onderbreken, hun leven lang.  En af en toe markeren we, trekken we een lijn dwars over dat spoor en zeggen:  nu overschrijd je een grens….  Wij mensen plaatsen mijlpalen bij belangrijke gebeurtenissen in ons leven.  Dit is vanavond zo’n mijlpaal voor een aantal fantastische collega’s…..  Vandaag mogen we opnieuw een aantal mensen vieren:  welkom aan deze kant van de lijn, maar blijf vooral uw spoor trekken

 

Geert Callewaert 

Geert is een oud-leerling van VTI Roeselare.  Hij behaalde zijn diploma in 1976 en het jaar daarop volgde zijn specialisatie in de automechanica.  In de zomer van 1977 ging hij werken bij carrosserie Caen als plaatslager en pistoolschilder.  In 1986 startte zijn carrière als leraar aan ons VTI, in het begin in het LSBL, later in de tweede en derde graad BSO in opvolging van Antoon Vuylsteke, de vader van Greet.

Geert werd me aanbevolen door Antoon.  Hij sprak me aan over Geert en benoemde zijn kwaliteiten. Antoon had vertrouwen in Geert en terecht, Geert vulde die verwachtingen ook in. Geert is een vakman. Hij is een uitstekend vakman en weet plaat te lassen, te vormen, te planeren, weet geaccidenteerde auto’s uit te trekken en uit te deuken, te schuren, te plamuren te spuiten, lakken, vernissen, afwerken noem maar op.  Dit alles met een zeer grote zorg en professionaliteit.  Hij kan die vaardigheden ook overbrengen

Hij is een fijne man, een zeer goede leraar én vakman. Zachtmoedig, maar laat toch niet over zich heen lopen.  Een gevoelige mens met een groot hart die zelden of nooit last heeft met zijn leerlingen. Geert is ook niet gespeend van enige humor.  Hij houdt ervan om zijn collega’s op een fijne manier in het ootje te nemen. Velen kunnen daar al van meespreken…

 

Pierre Clinquaert

Steenrots, priester en Polendeskundige… Pierre studeerde in 1980 af als industrieel ingenieur elektriciteit aan de Katholieke Industriële Hogeschool te Oostende en trok daarna naar het seminarie.  Hij werd priester gewijd op 27 juli 1985 en kwam op 13 oktober 1986 de school binnen als leraar Godsdienst.  Pierre stond er toen in die tijd op om ook nog enkele uren elektriciteit te geven en hij heeft dit lange jaren gedaan. Naast het lesgeven waren er twee belangrijke bijkomende taken of opdrachten. Je kunt het ook roepingen noemen…. De vakantiekampen enerzijds, oa. in Oostenrijk en toen Pierre op het VTI aankwam luisterde hij naar verhalen van vrijwilligerswerk à la Bouworde. Hij zette een aantal stappen, hier in Roeselare, onder meer via het OCMW, maar algauw vond zijn inzet, energie en organisatietalent weerklank in kerkelijke en andere kringen. Verspreid over de provincie en in Polen (Bardo, Janice) volgde het ene project na het andere. Vooral in Janice zijn er al honderden jongeren aan het werk geweest en tientallen leerkrachten en volwassenen begeleidden hen. Allen keerden begeesterd terug, een onderwijsinspecteur noemde het een schoolvoorbeeld van inzet, solidariteit en stage-ervaring.

Bijna onmiddellijk na zijn aankomst in het VTI startte Pierre de KTIW (Katholiek Technisch Instituut Werking) op.  Deze jeugdbeweging van de school is uniek in zijn aanbod van vrijwilligerswerk en ontspanning en Pierre blijft die jongeren begeleiden.  Door de jaren heen zagen prachtige projecten het leven en beleefden de gasten schitterende vakanties. In Oosterijk, Normandië, het Lake District en in Toscane maakten huifkartochten, fietsvakanties en andere de mooiste herinneringen aan voor tal van VTI-leerlingen en de begeleidende ouders en leerkrachten.

Het zien uitgroeien van die gasten tot volwassenen met een gezin is voor Pierre een groot genoegen en geeft veel voldoening. Huwelijken en dopen volgden . Enkelen zetten zelf de stap naar het priesterschap. In lief en leed volgt Pierre zijn discipelen…

 

Freddy Dorme

Freddy is een oud-leerling van het VTI van Kortrijk.  Hij behaalde zijn LSTS diploma afdeling hout specialiteit schrijnwerk, meubel- en modelmaken in 1971.  In 1984 behaalde hij zijn getuigschrift tot het geven van onderwijs en in 1990 behaalde hij nog een getuigschrift:  dat van hoger secundair kunstonderwijs, afdeling binnenhuiskunst aan de stedelijke academie voor schone kunsten in Roeselare.  Zijn werkervaring deed hij op bij de firma Potteau in Kortrijk in 1971, hij werd er meubelmaker, en schakelde in 1973 over naar de firma  VASA in Ingelmunster, als schrijnwerker.  Hij bleef er werken tot in 1986 en kwam toen naar het VTI,  in november van dat jaar. Freddy gaf er les in het volwassenen onderwijs (OSP) en in de dagschool als leraar beroepspraktijk en technische vakken.  Freddy was de man die, samen met Thierry, het CNC werk introduceerde in de afdeling hout.  In het jaar 1987 volgden beiden de hele woensdag dagstages in bedrijven en leerden er het vak.  Op de Reichenbacher bovenfrees werd geëxperimenteerd en maakten zij de mooiste dingen en later op de Masterwood werden onder meer kastenprogramma’s ontwikkeld.  Jarenlang zorgde Freddy voor de vorming van de 7BSO-jaren. In 2008 werd Freddy eerst deeltijds en later voltijds TA en verantwoordelijke voor ONBIS. Als verantwoordelijke zorgde Freddy voor het binnenhalen van de opdrachten, het uitwerken en tekenen van die opdrachten, hij bestelde de materialen en had de leiding over de productie: twee mannen werkten full-time voor Onbis en kregen tijdens de schoolweken dagelijks leerlingen over de vloer.  Het was een bloeiperiode voor de school en de afdeling hout en verschrikkelijk veel werk voor Freddy.  De leerlingen werden beter voorbereid de arbeidsmarkt op gestuurd en plukten er de vruchten van….  Als hobby heeft Freddy zijn familie en hij is een groot vogelliefhebber, kweekt zelf ondermeer kanaries en vinken.

 

Geert Latré

Geert is een speciale, mag je wel zeggen.  Hij studeerde af aan de normaalschool te Torhout als regent afdeling Wetenschappen, Aardrijkskunde (keuzevakken Godsdienst A en fysica) in 1983.  Wie met hem praat ontdekt al heel gauw dat hij niet met een gewone leraar elektriciteit te doen heeft, maar eentje die op een andere manier aan zijn talenten gewerkt heeft.  Zijn ruime belangstelling voor de natuur en de wetenschappen toont dit al snel aan … 

In 1989 behaalde hij zijn  diploma van de LSTL-leergangen afdeling elektriciteit (avondonderwijs) aan ons VTI en enkele jaren later zijn getuigschrift pedagogische bekwaamheid.

Van september 1983 tot september 1986 deed Geert verschillende interims in het onderwijs.  In het Sint-Aloysiuscollege te Diksmuide, Het Sancta-Maria Instituut te Merkem, het VTI te Ieper en het VTI te Diksmuide.  Daar gaf hij algemene vakken.  Van september ’86 tot september ’89 werkte hij als onderhoudsman-elektricien bij de zusters van de H. Vincentius en aan het Margareta-Maria Instituut te Kortemark.  Daar onder meer werd de basis gelegd voor de praktische en doortastende techneut en verwarmingsspecialist.  Terwijl hij dit deed volgde hij avondschool elektriciteit bij de “grote kanonnen” van de afdeling.  Pierre Van Lierde overhaalde Geert om naar onze school over te stappen en in september 1989 kwam hij binnen aan onze school als leraar TV en PV.

In de beginjaren gaf hij toegepaste fysica.  Later TV en PV in 6BEI en 7BIE en samen met zijn jongens realiseerde hij grote, realiteitsgetrouwe projecten en behaalde daarmee regelmatig prijzen, oa Technon in IeperIeper, waar hij bij elke deelname in de prijzen viel.  Hij is een groot energietalent wat verwarming en alternatieve energie betreft en is nu installatiebeheerder op het VTI, wat voorwaar niet niks is.  Anderen hebben er al hun tanden op stuk gebeten.

En Geert is een vastbijter, een doorzetter.  Met zoon Thijs een geduchte klimmer een onafscheidelijk duo op weg van Houthulst naar het VTI en omgekeerd, afhankelijk van de bron rijdt nu eens de ene dan weer de andere op kop, maar de snelheden gaan boven de 35 km/uur..  Fietsen en reizen is zijn hobby, hij kan fietsen en vertellen over fietsen. Hij is de oprichter van de afdeling VOGEZEN tijdens de sport- en cultuurdagen.  Weet er steeds de sfeer en de uitdaging in te brengen met het uitdokteren van uitdagende routes, dagtrajecten, hoogtemeters en het subtiel aanvuren en beïnvloeden van de anderen.  En hij is een fervent danser, gaat wekelijks met vrouwtje Chris dansen te Poperinge.

 

Franky Mestdagh

Franky studeerde af als gegradueerde in de elektronica in 1983 aan het VTI van Kortrijk.  Hij werkte als mechanieker textiel bij Beaulieu kunststoffen te Gent/Zwijnaarde en als ploegleider bij de Firma Idealspun NV te Wevelgem/Gullegem.  In december 1986 kwam hij in dienst aan ons VTI en begon zijn carrière als leraar TV en PV.  Jarenlang was Franky een van de leerkrachten die de leerlingen de basis over elektriciteit bijbracht in de tweede graad.  Later gaf hij ook elektronica in die tweede graad.  Wanneer hij de overstap naar de derde graad maakte kwam hij nog meer in contact met Jan, Luc, Marc, Jacques, Gino, Patrick en Willy.  Toen pas kwam hij in de pure elektronica terecht:  analoge en digitale technieken. Bij hen ontwikkelde hij zich tenvolle tot de leraar die hij nu is… Franky is een van die positieve mensen die nooit klaagt, een stille harde werker, een fijne mens, hij heeft veel geduld met de leerlingen en de collega’s.

Hij speelt tuba en is al 40 jaar lid van de Koninklijke Fanfare “Kunst Veredelt” in Gullegem. Geniet ook van een weekendje weg met het gezin en als het wat verder weg mag zijn is er het bergwandelen in Zwitserland, daar laadt hij zijn batterijen op. Een andere bron van ontspanning is samen met vrouwtje Katleen het voetbal volgen van zijn zonen,.

 

Joost Perneel

Joost studeerde in  1985 af aan het Hoger Diocesaan Godsdienstinstituut van  het Bisdom Gent  als geaggregeerde voor het Godsdienstonderricht in het lager secundair onderwijs. In datzelfde jaar startte hij zijn lerarenloopbaan aan het vrij instituut voor Lichamelijke opleiding “Ter Borcht” in Meulebeke.  Na een korte interim kwam hij terecht in het instituut “Edelweis” in Ingelmunster en het schooljaar erna, in 1987 aan ons VTI. Hij werd er godsdienstleraar aan de jongeren van de eerste graad.  Voorwaar geen gemakkelijke opdracht. Zeker niet in onze hedendaagse maatschappij. Het komt er soms op neer de gastjes de beginselen van evangelisatie bij te brengen. Zijn toevertrouwde 1ste graadspupillen kennen hem echter als een godsdienstleraar van de wereld: een milde, relativerende en ruimdenkende leermeester.  Ik zie nog de luchtballonmand opgesteld staan in de kerk die gebruikt werd voor de start van het schooljaar:  samen op weg, de lucht in…. Bij pastorale schoolactiviteiten gaat z'n voorkeur naar de praktische kant van de zaken, waarschijnlijk komt zijn ervaring als oud-leerling aan het VTI te Kortrijk (1981), afdeling bouw, goed van pas.

In het jaar ’98 werd het gezin van Joost getroffen door een vreselijk ongeluk.  Hun toen vijfjarige zoon Stijn werd aangereden tijdens een fietstochtje met het gezin en was zeer zwaar gekwetst. Hij genas, maar met een onherstelbare verlamming van de onderste ledematen.  Het leven van Joost en zijn vrouw keerde zich om teneinde hun zoon zo goed mogelijk te begeleiden.  Heel wat aanpassingen en harde ervaringen verder gaat het nu goed met Stijn. Joost is met hart en ziel voorzitter van Hartekamp, een VZW die een aangename vakantie bezorgt aan jongeren die door een handicap niet kunnen deelnemen aan kampen die door jeugdbewegingen georganiseerd worden. Samen met zijn bezorgde echtgenote Sabine is Joost steeds bereid om bij te springen in de studies van dochter Sofie en zoon Stijn. Met veel geduld en overlevering kweekt hij zijn eigen groente in zijn uitgebreide moestuin in de Heirweg Zuid te Ingelmunster. Als lid van het muziekensemble 'Kunst Veredelt Ingelmunster' blaast hij met zijn bas-tuba er op los; zijn avonturen als 'muzikale nachtridder' brengen we hier maar beter niet ter sprake.

Met dank aan Peter…

 

Gepensioneerden:

Twee leraars mechanica en twee technisch adviseurs van de afdeling elektriciteit….

 

Billy Mattelaere 

Billy behaalde zijn diploma in de mechanica in 1969 aan het PTI in Kortrijk.  In augustus van dit jaar begon hij te werken bij BARCO en daar bleef hij twintig jaar in dienst.  Hij werd er de verantwoordelijke voor de draaigroep wat betreft instellen en programmeren van de (CNC-) machines.  Hij bekwaamde zich verder en in november 1989 kwam hij in dienst van het VTI als leraar PV en TV. In ’92 behaalde hij zijn getuigschrift pedagogische bekwaamheid.

Het was onwezenlijk hoe de tweede graad verspaning een metamorfose onderging toen leraar Billy op het toneel verscheen.  Werkstukken, tekeningen, cursussen werden plots niet op een hoger, maar op enkele plannen hoger getild. De uitgestalde stukken voor de opendeurdagen en de presentatie ervan waren een lust voor het oog. Hij werd ook verantwoordelijk voor de leraarsbibliotheek van de afdeling mechanica. Later tekende Billy ook voor de derde graad, zorgde ook daar voor vernieuwing, tot in het zevende jaar toe. Zijn contacten met Seco zorgden, in samenwerking met collega’s en de firma Style, voor fel gesmaakte demoavonden bij bedrijfsmensen, collega’s en leerlingen, zelfs van ver buiten de regio. Een van de hoogtepunten was ook het demonstreren op Style-machines door leerlingen van het zevende jaar op de vakbeurs in Nederland(check?). Billy heeft een enorme bedrijfservaring, kent veel mensen uit de sector metaalbewerking en verspaning en dit zorgde ervoor dat de nieuwste ontwikkelingen en producten een weg vonden naar zijn klaslokaal en de kasten waarin hij zijn didactisch materiaal bewaarde. Billy is altijd zeer leergierig gebleven en bezit een grote beroepsfierheid. 

We hopen dat hij nu lang mag genieten van zijn hobby’s en van zijn familie, samen met echtgenote Ingrid.

 

 

Jean-Marie Soenens

Jean-Marie haalde zijn diploma mechanica aan het PTI te Kortrijk.  Daarna volgde hij een specialisatiejaar automechanica aan het VTI te Kortrijk en daarna nog een specialisatiejaar dieselmotoren aan hetzelfde VTI. 

Hij werkte eerst als carrosier bij Pol Vanassche te Hulste van 1972 tot 1987.  In dat laatste jaar behaalde Jean-Marie ook het getuigschrift van pedagogische bekwaamheid want van november ‘84 tot maart ‘87 werkte hij als leraar beroepspraktijk aan het VTI van Kortrijk en hij was er ook actief in het avondonderwijs bij.  In maart ‘87 kwam hij binnen in ons VTI.  Eerst gaf hij autotechniek, en dit ook bij ons in het avondonderwijs. Algauw ging het van automechanica naar plaatbewerking en dan later naar carrosserieherstel. In die disciplines is hij een echte meester, een perfectionist. De werkstukken die Jean-Marie tevoorschijn of uit zijn vaardige handen toverde waren perfect. Prachtig afgewerkt!  Ik heb er ooit een fotoreeks aan gewijd!

Mijn schoonbroer en ik knapten in de beginjaren van Jean-Marie de zaterdag een Triumph Spitfire op.  Jean- Marie fabriceerde er met zijn vaardige vingers op wondere wijze nieuwe stukken plaat voor.  En ik hoor hem nog vertellen toen we eronder lagen en met een staalborstel het chassis ontroestten en de brokken ons in de ogen vielen:  “Kijk, de baas toonde ons dit ooit voor op een stukje plaat van een hand groot en zei:  Voila, zo moet het, doe nu maar voort!  En dan moest hij zo een volledige vrachtwagen ontroesten…. Jean-Marie heeft een grote beroepsfierheid. Hij is erg streng voor zichzelf en ja, ook voor zijn leerlingen en omgeving. Hij heeft ook voor het zevende jaar een prachtige cursus gemaakt, zeer net en volledig en hij introduceerde in de afdeling koetswerk het prijsberekeningprogramma  waarvan ik de naam vergeten ben. Ook voor en van de leerlingen wilde hij het beste, maar hij verwachtte wel inzet en interesse.  Toch ging Jean-Marie zijn leerlingen ook door dik en dun verdedigen op de einddeliberatie. Jean-Marie houdt van mooie wagens, ik herinner me nog altijd de stuntrit met de Nissan GTI van een leerling op de speelplaats van de derde jaren en hij houdt, samen met vrouw Martine van reizen met de caravan, waarvoor hij zich door de jaren heen steeds krachtiger wagens aanschafte.

 

Robert ’t Kint            

Robert behaalde zijn diploma nijverheidselektronica te Ronse in 1969.  Hij deed heel wat bedrijfservaring op en werd technicus bij ANEX te Wortegem-Petegem, daarna bij Teleton te Borgerhout.  Dan elektricien bij Debacker te Kluisbergen, arbeider bij A. Vandendriessche te Deerlijk, metaalbewerker bij Vyncke te Harelbeke en bediende-opvoeder in het St-Idesbald Instituut.

In een vorig leven was hij Chiro-leider en haalde onder meer vandaar ook zijn ervaring om met jongeren om te gaan.

Hij begon zijn loopbaan aan ons VTI ook in 1979.  Werd eerst leraar in LSTS en HSTS.  Uit zijn werkervaring vloeide toen al zijn aanleg en interesse voor “verwarmingsproblemen” voort. In het schooljaar 1988-1989 werd Robert reeds TA ter vervanging van Patrick Decancq.  Na enkele jaren kwam Pierre Van Lierde het team versterken en Robert focuste zich op onderhoud en magazijnbeheer. Robert werd technisch adviseur van de onderafdeling sanitair-centrale verwarming en had ook nog een poot in de afdeling elektriciteit, waar hij onder meer de bestellingen en de werking van het magazijn verzorgde. Robert was echter vooral actief in het plaatsen, onderhouden en herstellen van allerlei machines en installaties. Ook het ontwerpen, sturen, inregelen en onderhouden van centrale verwarmingssystemen was hem toevertrouwd. Hij liep de school rond, werkte snel en efficiënt om de zaak vooruit te helpen, maar liet zich niet opjagen en hield zich aan de rangorde van de binnengekomen oproepen. Robert heeft heel veel machines geplaatst, verplaatst, losgekoppeld en aangesloten en hersteld, afgesteld en in orde gemaakt voor de steeds strenger wordende veiligheidseisen. Zijn grootste zorg was echter het gebrek aan tijd en mankracht om deze grote school efficiënt en snel te bedienen.  Hij legt heel wat geduld aan de dag om herstellingen tot een goed einde te brengen en was steeds paraat voor zijn collega’s.

Toen Pierre op pensioen ging heeft Robert tot Roger aangesteld werd opnieuw een tijd alleen gewerkt en verdween het  sanitair opnieuw onder de hoede van de mechanica…

Zoals eerder reeds aangehaald stopt Robert ook veel tijd en energie in het beheren van het magazijn van de afdeling.  Zijn grondige kennis van “excell” kwam hem daarbij goed van pas. Ook de stageprogramma’s hielp hij op touw zetten. Robert had een heldere kijk op die zaken.

In zijn vrije tijd is hij sedert geruime tijd actief op de Godelieveparochie en was er oner meer verantwoordelijk voor de zomerfeesten. Wie Robert beter leert kennen weet hoe bezorgd hij is voor zijn gezin en voor de schoolloopbaan van zijn kinderen. Hij trekt graag met zijn echtgenote Marianne naar zee met de caravan om er rustig te genieten van de natuur .

 

Roger Vandenbrande

Roger is een oud-leerling van deze school. In 1972 behaalde hij zijn A2-diploma elektriciteit. Roger kreeg onder meer les van Pierre Van Lierde, die later TA van de afdeling elektriciteit werd en zou opgevolgd worden door Roger. Pierre getuigde al dat Roger een rustige en verstandige leerling was…. In 1977 studeerde hij elektromechanika aan het Rito in de Groenestraat te Roeselare.  Hij begon zijn actieve loopbaan in de firma Barco te Kuurne en dit als hersteller van kleurentelevisies van eind 1973 tot november ’80. Hij leerde er zijn latere collega’s Dirk Huyghebaert en Philip Ghekiere kennen. In 1980 tenslotte behaalde hij zijn GPB te Brugge. 

In november 1980 startte zijn carrière als leraar.  Tot juni ‘90 verrichtte hij opdrachten als leraar TV en PV in het KTA te Heule en het Rito in de Groenestraat in Roeselare, met een korte onderbreking als elektricien bij carrosserie Jonckheere te Beveren.

In 1991 kwam Roger onze school binnen als leraar TV en PV in de tweede en derde graad.  In de tweede graad (4SET) gaf hij praktijk, installatieleer en elektriciteit en legde hij de basis voor de elektrische interesses van zijn leerlingen.  Hij introduceerde ook het tekenen met de computer via het programma Caddy++. Hij was er voor de leerlingen een rustige vaderfiguur en een heel goede, correcte leerkracht met een grote algemene kennis. Zijn collega’s leerden Roger kennen als een joviale man.

Als TA werd Roger verantwoordelijk voor de afdeling elektriciteit naast Robert. Hij nam vooral het organisatorisch-pedagogisch gedeelte vrijwel alleen voor zijn  rekening. Een zware opdracht omdat Robert heel veel op weg was om herstellingen te doen of nieuwe installaties in te regelen.

Naast de opdracht als TA werkte Roger ook mee in werkgroepen met Patrick. Roger had een heldere kijk op die zaken, bv. het adressenbestand aanpassen, de werkgroep communicatie vooruit helpen, nadenken met een aantal collega’s rond de structuur van de wegwijs, nascholingsbeleid voor de afdelingen.  Robert was sterk in het ontwikkelen van toepassingen in bepaalde programma’s.

Roger is een levensgenieter en houdt van lekker eten met bijhorend glaasje.  Typerend voor hem is dat hij jarenlang elke morgen voor hij naar school kwam een wandeling maakte met zijn prachtige bordercollie ….  Ooit zij Roger me:  hij heeft enkel nog de spraak tekort!  Jarenlang heeft hij voor de vakanties met vrouwtje Jenny en het gezin aan huizenruil gedaan.  Nu geniet hij vooral van zijn familie en samenzijn met kinderen en kleinkinderen

Chris Bogaert

 

 boven van l naar r: Jean-Pierre Declercq, Franky Mestdagh, Joost Perneel, Geert Latré, Johan Decock, Luc Louage, Annick Vackier, Chris Bogaert

onder van l naar r: Roger Vandenbrande, Conny Defieuw, Geert Callewaert, Robert 't Kint, Jean-Marie Soenens, Pierre Clinquart

ontbreekt op de foto: Billy Mattelaere

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
jQuery Menu by Apycom